Τρίτη, 18 Αυγούστου 2009
Κυριακή, 26 Ιουλίου 2009
GOGOL BORDELLO
Καλημέρα σας φίλοι μου. Κυριακή σήμερα και παρόλο που "φύσηξε Βαρδάρης" εδώ στη Θεσσαλονίκη η ζέστη καλά κρατεί. Λίγο πριν φύγω, λοιπόν, για μια μικρή 24ωρη απόδραση, να με δει και εμένα ο ήλιος και η θάλασσα, είπα να σας αφιερώσω κάποια τραγουδάκια από ένα συγκρότημα που δίνει "ρέστα" πραγματικά. Εγώ προσωπικά το έμαθα από την "παντογνώστρια :)" των μουσικών δρώμενων monkey2 και ενθουσιάστηκα!
Απολαύστε τα...
Απολαύστε τα...
Σάββατο, 27 Ιουνίου 2009
Active Member - Pame (guantanamo)
Τον τελευταίο καιρό μέσα από την αναζήτησή μου για νέα συγκροτήματα και μουσικές και αφού έχω πάρει σβάρνα ένα μεγάλο φάσμα της ska άρχισα να σκαλίζω δειλά δειλά και κάποια τραγούδια από την ιδιόρρυθμη και μεγάλης κλίμακας (η οποία εμπεριέχει και ska) latin μουσικής. Βέβαια ακόμα είμαι στην αρχή και δεν έχω πολλά πράγματα να παραθέσω.
Ο σκοπός, λοιπόν, της ανάρτησής μου είναι να βάλω ένα τραγούδι που άκουσα, καθώς έψαχνα για λατιν ήχους (και λογικά σε πολλούς είναι γνωστό) και που μου έκανε εντύπωση, το "Πάμε" από τους "active member". Οι στίχοι του τραγουδιού, από όσο έμαθα, είναι εμπνευσμένοι από ένα ποίημα που έγραψε κάποιος κρατούμενος σε ένα ποτήρι με τα νύχια του (δεν ξέρω κατά πόσο αληθεύει αυτό). Επίσης κάτι που μου έκανε εντύπωση είναι ότι η συγκεκριμένη εκτέλεση του τραγουδιού γίνεται σε πέντε διαφορετικές γλώσσες, ελληνικά, ιταλικά, αγγλικά, ισπανικά και γαλλικά. Πραγματικά αξίζει να παρατηρήσετε το πως ακούγεται στο αυτί μας η χροιά της κάθε γλώσσας!
Υ.Γ. Οι στίχοι παρακάτω βοηθούν πολύ!
Πάμε παρέα, αδερφέ μου, μη κάνεις κράττει.
Το έχω άχτι να περάσω απ' τον συρμάτινο φράκτη
και τον ήλιο να θαμπώσω για λίγο,
να μη μας πάρουν χαμπάρι όσο θ' ανοίγω και θα πνίγω
στης γης τα ρήγματα, τα πιο όμορφα κρίματα,
ζωής θελήματα, της φτώχειας γεννήματα,
μονάκριβα ποιήματα και δίπλα στα θύματα
η παρέα μου ίχνη αφήνει, και πατήματα
Πάμε...
Υο! Noi non vogliamo Bush, il figlio di papa.
Non vogliamo questa guerra che ι contro l'umanita.
Noi prenderemo il sole, il sole e la liberta,
sulla spiaggia di Guantanamo il vento ci portera.
Τρομάξτε τους ήδη φοβισμένους δεσμώτες
με λόγια και νότες κι οι ατσάλινες πόρτες
ραγίζουν κι οι ταπεινοί τα ουράνια αγγίζουν,
δυο πύρινα μάτια και πύργους γκρεμίζουν.
Πάμε...
A Guantanamo in gabbia c' ι anche gente innocente,
gente presa a caso che non c' entra niente.
Dove sono i processi? Le prove? I diritti?
Noi non stiamo zitti, non stiamo zitti.
Falso, falso, falso, falso grande capo,
sei un capo solo col fucile puntato.
Non ti rispetta piϊ nessuno ormai nel mondo.
Guantanamo e la guerra non nascondono il tramonto.
Noi non vogliamo Bush e faraoni predatori,
petrolieri ricoperti di rubini e ori.
Noi non vogliamo Bush che coltiva il terrore -
ultima spiaggia e speranza per restare al potere.
Schiacciati in fondo al mondo come sardine
eppure ancora vedi che l'umanita combatte e vive.
Questo canto vola, oltre oceani e colline
dove un nuovo mondo sorge e per voi c' ι scritto: "Fine".
Lets wonder, lets fly, lets find us
in Guantanamo and free the fire.
Πάμε σαν διψασμένα πουλιά
μέχρι το Γκουαντανάμο
να πάρουμε τη φωτιά
How can we free the prisoners of war,
from indefinite detention down in Cuba?
I feel sorry for the innocent ones who suffer,
so we dedicate this one to all world leader.
If you live in a glass house, don't throw stones.
What gives you the right to invade people's homes?
Terrorism is something that we can't condone,
but there is more than one reason why the towers came down.
Πάμε σαν διψασμένα πουλιά
μέχρι το Γκουαντανάμο
να πάρουμε τη φωτιά
Vamos aser lo imposible
por una vez mas como embieja saga
con un tripulacion puro la roja armada
que viene de los sinquo orizontes del mundo.
Curagaro deada da aqua
y ensima las barreras enredal istorias
nosostros quon allas de barro y las palabras ammos
libertaremos el fuego en Guantanamo.
Je repense aux images des prisons de Guantanamo
Des hommes dans des cages, traitιs comme des animaux
En dιtention ' loin de Genθve et ses conventions
Certains sont innocents de toutes ces accusations
Faire subir aux autres ce qu'on n'aime pas subir
C'est comme ηa qu'ils poussent les terroristes ΰ agir
Je dis Attention !!! Car je sens monter la tension
Ces provocations auront de graves rιpercussions
Nos dirigeants passent leur temps ΰ semer le vent
Quand vient la tempκte, les tours tombent en miettes
Et qui ramassent les pots cassιs? C'est malheureusement
Nous toujours nous encore nous les innocents
Πάμε, φώναξε σ' όλους πως πάμε,
μιλάμε, αγαπάμε, νοιώθουμε και τα δεσμά τους σπάμε.
Ανταμώνουμε και σ' άλλη γλώσσα μιλάμε,
στου ονείρου την άκρη περνάμε.
Noi non vogliamo Bush, il figlio di papa.
Non vogliamo questa guerra che ι contro l'umanita.
Noi prenderemo il sole, il sole e la liberta,
sulla spiaggia di Guantanamo il vento ci portera.
Non stiamo zitti...
Noi non vogliamo Bush...
Lets wonder, lets fly, lets find us
in Guantanamo and free the fire.
Πάμε σαν διψασμένα πουλιά
μέχρι το Γκουαντανάμο
να πάρουμε τη φωτιά.
Vamos como pajaros del fuego
en Guantanamo,
libertaramos el fuego
Des oiseaux volent vers les terres
De Guantanamo l'ξle de l'enfer
Πάμε σαν διψασμένα πουλιά
μέχρι το Γκουαντανάμο
να πάρουμε τη φωτιά.
Lets wonder, lets fly, lets find us
in Guantanamo and free the fire.
Ο σκοπός, λοιπόν, της ανάρτησής μου είναι να βάλω ένα τραγούδι που άκουσα, καθώς έψαχνα για λατιν ήχους (και λογικά σε πολλούς είναι γνωστό) και που μου έκανε εντύπωση, το "Πάμε" από τους "active member". Οι στίχοι του τραγουδιού, από όσο έμαθα, είναι εμπνευσμένοι από ένα ποίημα που έγραψε κάποιος κρατούμενος σε ένα ποτήρι με τα νύχια του (δεν ξέρω κατά πόσο αληθεύει αυτό). Επίσης κάτι που μου έκανε εντύπωση είναι ότι η συγκεκριμένη εκτέλεση του τραγουδιού γίνεται σε πέντε διαφορετικές γλώσσες, ελληνικά, ιταλικά, αγγλικά, ισπανικά και γαλλικά. Πραγματικά αξίζει να παρατηρήσετε το πως ακούγεται στο αυτί μας η χροιά της κάθε γλώσσας!
Υ.Γ. Οι στίχοι παρακάτω βοηθούν πολύ!
Πάμε παρέα, αδερφέ μου, μη κάνεις κράττει.
Το έχω άχτι να περάσω απ' τον συρμάτινο φράκτη
και τον ήλιο να θαμπώσω για λίγο,
να μη μας πάρουν χαμπάρι όσο θ' ανοίγω και θα πνίγω
στης γης τα ρήγματα, τα πιο όμορφα κρίματα,
ζωής θελήματα, της φτώχειας γεννήματα,
μονάκριβα ποιήματα και δίπλα στα θύματα
η παρέα μου ίχνη αφήνει, και πατήματα
Πάμε...
Υο! Noi non vogliamo Bush, il figlio di papa.
Non vogliamo questa guerra che ι contro l'umanita.
Noi prenderemo il sole, il sole e la liberta,
sulla spiaggia di Guantanamo il vento ci portera.
Τρομάξτε τους ήδη φοβισμένους δεσμώτες
με λόγια και νότες κι οι ατσάλινες πόρτες
ραγίζουν κι οι ταπεινοί τα ουράνια αγγίζουν,
δυο πύρινα μάτια και πύργους γκρεμίζουν.
Πάμε...
A Guantanamo in gabbia c' ι anche gente innocente,
gente presa a caso che non c' entra niente.
Dove sono i processi? Le prove? I diritti?
Noi non stiamo zitti, non stiamo zitti.
Falso, falso, falso, falso grande capo,
sei un capo solo col fucile puntato.
Non ti rispetta piϊ nessuno ormai nel mondo.
Guantanamo e la guerra non nascondono il tramonto.
Noi non vogliamo Bush e faraoni predatori,
petrolieri ricoperti di rubini e ori.
Noi non vogliamo Bush che coltiva il terrore -
ultima spiaggia e speranza per restare al potere.
Schiacciati in fondo al mondo come sardine
eppure ancora vedi che l'umanita combatte e vive.
Questo canto vola, oltre oceani e colline
dove un nuovo mondo sorge e per voi c' ι scritto: "Fine".
Lets wonder, lets fly, lets find us
in Guantanamo and free the fire.
Πάμε σαν διψασμένα πουλιά
μέχρι το Γκουαντανάμο
να πάρουμε τη φωτιά
How can we free the prisoners of war,
from indefinite detention down in Cuba?
I feel sorry for the innocent ones who suffer,
so we dedicate this one to all world leader.
If you live in a glass house, don't throw stones.
What gives you the right to invade people's homes?
Terrorism is something that we can't condone,
but there is more than one reason why the towers came down.
Πάμε σαν διψασμένα πουλιά
μέχρι το Γκουαντανάμο
να πάρουμε τη φωτιά
Vamos aser lo imposible
por una vez mas como embieja saga
con un tripulacion puro la roja armada
que viene de los sinquo orizontes del mundo.
Curagaro deada da aqua
y ensima las barreras enredal istorias
nosostros quon allas de barro y las palabras ammos
libertaremos el fuego en Guantanamo.
Je repense aux images des prisons de Guantanamo
Des hommes dans des cages, traitιs comme des animaux
En dιtention ' loin de Genθve et ses conventions
Certains sont innocents de toutes ces accusations
Faire subir aux autres ce qu'on n'aime pas subir
C'est comme ηa qu'ils poussent les terroristes ΰ agir
Je dis Attention !!! Car je sens monter la tension
Ces provocations auront de graves rιpercussions
Nos dirigeants passent leur temps ΰ semer le vent
Quand vient la tempκte, les tours tombent en miettes
Et qui ramassent les pots cassιs? C'est malheureusement
Nous toujours nous encore nous les innocents
Πάμε, φώναξε σ' όλους πως πάμε,
μιλάμε, αγαπάμε, νοιώθουμε και τα δεσμά τους σπάμε.
Ανταμώνουμε και σ' άλλη γλώσσα μιλάμε,
στου ονείρου την άκρη περνάμε.
Noi non vogliamo Bush, il figlio di papa.
Non vogliamo questa guerra che ι contro l'umanita.
Noi prenderemo il sole, il sole e la liberta,
sulla spiaggia di Guantanamo il vento ci portera.
Non stiamo zitti...
Noi non vogliamo Bush...
Lets wonder, lets fly, lets find us
in Guantanamo and free the fire.
Πάμε σαν διψασμένα πουλιά
μέχρι το Γκουαντανάμο
να πάρουμε τη φωτιά.
Vamos como pajaros del fuego
en Guantanamo,
libertaramos el fuego
Des oiseaux volent vers les terres
De Guantanamo l'ξle de l'enfer
Πάμε σαν διψασμένα πουλιά
μέχρι το Γκουαντανάμο
να πάρουμε τη φωτιά.
Lets wonder, lets fly, lets find us
in Guantanamo and free the fire.
Τρίτη, 26 Μαΐου 2009
Απόψεις Περί Μουσικής!
Διασκέδαση, παρηγοριά, συντροφιά, κουλτούρα, μετάδοση μηνυμάτων και απόψεων, είναι κάποιοι από τους λόγους για τους οποίους όλοι οι άνθρωποι είναι ακροατές κάποιου είδους μουσικής και που επιλέγουν τα τραγούδια που ακούνε. Είναι αξιοσημείωτο, θα έλεγα, που στο πεντάγραμμο υπάρχουν μόνο δώδεκα νότες, αλλά με βάση αυτές έχουν γραφτεί άπειρα τραγούδια και έχουν δημιουργηθεί δεκάδες είδη μουσικής. Μουσική που στα αυτιά κάποιων μπορεί να ακούγεται σαν ηχορύπανση για κάποιους άλλους είναι διασκέδαση. Κι όμως, φίλοι μου, η μουσική είναι μία. Μπορεί κάποιος να χάνεται στο άκουσμα της πανδαισίας των ήχων και των εναλλαγών της κιθάρας του Hentrix και κάποιος άλλος να διασκεδάζει με τις απλούστατες συγχορδίες των Πυξ-Λαξ ή κάποιος να σιγοτραγουδάει Θεοδωράκη ενώ άλλος να σβήνει τον καημό του με Τερζή . Θα μου πείτε "γούστα είναι αυτά" και ως ένα σημείο το καταλαβαίνω. Ποια όμως είναι η διαφορά που κάνει ένα τραγούδι να διαφέρει και να ξεχωρίζει;
Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι τα περισσότερα τραγούδια σήμερα είναι προϊόντα και κατασκευάσματα της βιομηχανίας της μουσικής. Τα δημιουργούν δηλαδή άνθρωποι οι οποίοι χωρίς κανένα συναίσθημα, χωρίς κανένα βίωμα προσωπικό, σαν ρομποτικές μηχανές εργοστασίου βασιζόμενοι πάνω σε κάποια κοινωνικά μοντέλα, τα οποία τείνουν να γίνουν παγκοσμίως τα ίδια, κατασκευάζουν τα τραγούδια που ακούγονται σήμερα. Όπως, λοιπόν, και σε ένα εργοστάσιο παραγωγής, για παράδειγμα αυτοκινήτων, το αντικείμενο περνάει από διάφορες φάσεις κατασκευής μέχρι να ολοκληρωθεί και να βγει στην αγορά, έτσι κατασκευάζονται και τα τραγούδια. Ο στιχουργός πρώτα θα "εφεύρει" τους στίχους του τραγουδιού. Θα σκεφτεί ποιες είναι αυτές οι έννοιες που έχουν πέραση (αγάπη, έρωτας, φιλία κτλ), θα κάνει μια ωραία ομοιοκαταληξία και με ένα "πιασάρικο" ρεφρέν οι στίχοι μας είναι έτοιμοι και προπαντός εύκολοι. Κατόπιν, σειρά παίρνει η μουσική. Κάποιος που γνωρίζει από νότες θα πάρει τους στίχους, θα σκεφτεί την μελωδία και τον ρυθμό του τραγουδιού και θα γράψει τη μουσική του κομματιού. Μετά θα γίνει και η ενορχήστρωση ώστε να πάρει πνοή το τραγούδι. Τέλος, το κερασάκι στην τούρτα θα το βάλει ο χορογράφος, όπως συνηθίζεται τελευταία, ο οποίος θα προσπαθήσει να αποπροσανατολίσει το αυτί μας να να κρατήσει σε εγρήγορση το μάτι μας. Έτσι γίνονται τα περισσότερα τραγούδια σήμερα.
Αυτές τις μπούρδες μας ταΐζουν και ο φτωχός και δίχως μουσική παιδεία εγκέφαλός μας τις τρώει μονομιάς. Θα πρέπει να καταλάβουμε τι πάει να πει ποζεριά στο τραγούδι και τι τραγούδι που μιλάει μέσα μας. Ποζεράδικο τραγούδι είναι αυτό που κατασκευάζεται με τον τρόπο που προανέφερα ή όταν αυτός που το δημιουργεί γράφει ακατάσχετες αερολογίες που ποτέ δεν είχε ζήσει.
Το γνήσιο αυθεντικό τραγούδι βγαίνει μέσα από την ψυχή του καλλιτέχνη. Οι στίχοι του είναι βγαλμένοι μέσα από τη ζωή του, τις δυσκολίες της, τα εμπόδια, τους έρωτες, τις αγάπες, τις παρέες του αλλά και τα ερεθίσματα που παίρνει από την κοινωνία στην οποία ζει.
Το ίδιο συμβαίνει, βέβαια, και με την μουσική. Η έκφραση συναισθημάτων, η προσπάθεια μετάδοσης των σκέψεων και του τρόπου με τον οποίο βλέπει και βιώνει τον κόσμο ο μουσικός και η ανάγκη να εξωτερικεύσει των ψυχικό του κόσμο γίνονται μέσα από την μουσική. Σε ποιον δεν έχει συμβεί να ακούσει ένα τραγούδι με ξενόγλωσσο στοίχο, από τον οποίο δεν καταλαβαίνει λέξη, αλλά η μουσική του να τον μαγέψει και μαζί της να ταξιδεύει και το μυαλό δημιουργώντας μέσα του τους δικού του στίχους
Δεν θα φλιαρήσω άλλο με τις θεωρίες μου περί μουσικής γιατί νομίζω ότι δεν θα σταματήσω ποτέ, άλλωστε υπάρχουν πολλοί, πιο ειδικοί από εμένα πάνω στο θέμα. Απλά θα αναρτήσω παρακάτω δυο τραγούδια ώστε να δώσω βάσει, κατά κάποιο τρόπο, στα λεγόμενά μου. Για να είμαι ξεκάθαρος το πρώτο θα είναι με Ελληνικούς στίχους, έτσι για το καταλάβουμε καλύτερα και το δεύτερο ξενόγλωσσο... απολαύστε τα!
Εντάξει και ένα τρίτο, φτιάχτηκα τώρα:)
Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι τα περισσότερα τραγούδια σήμερα είναι προϊόντα και κατασκευάσματα της βιομηχανίας της μουσικής. Τα δημιουργούν δηλαδή άνθρωποι οι οποίοι χωρίς κανένα συναίσθημα, χωρίς κανένα βίωμα προσωπικό, σαν ρομποτικές μηχανές εργοστασίου βασιζόμενοι πάνω σε κάποια κοινωνικά μοντέλα, τα οποία τείνουν να γίνουν παγκοσμίως τα ίδια, κατασκευάζουν τα τραγούδια που ακούγονται σήμερα. Όπως, λοιπόν, και σε ένα εργοστάσιο παραγωγής, για παράδειγμα αυτοκινήτων, το αντικείμενο περνάει από διάφορες φάσεις κατασκευής μέχρι να ολοκληρωθεί και να βγει στην αγορά, έτσι κατασκευάζονται και τα τραγούδια. Ο στιχουργός πρώτα θα "εφεύρει" τους στίχους του τραγουδιού. Θα σκεφτεί ποιες είναι αυτές οι έννοιες που έχουν πέραση (αγάπη, έρωτας, φιλία κτλ), θα κάνει μια ωραία ομοιοκαταληξία και με ένα "πιασάρικο" ρεφρέν οι στίχοι μας είναι έτοιμοι και προπαντός εύκολοι. Κατόπιν, σειρά παίρνει η μουσική. Κάποιος που γνωρίζει από νότες θα πάρει τους στίχους, θα σκεφτεί την μελωδία και τον ρυθμό του τραγουδιού και θα γράψει τη μουσική του κομματιού. Μετά θα γίνει και η ενορχήστρωση ώστε να πάρει πνοή το τραγούδι. Τέλος, το κερασάκι στην τούρτα θα το βάλει ο χορογράφος, όπως συνηθίζεται τελευταία, ο οποίος θα προσπαθήσει να αποπροσανατολίσει το αυτί μας να να κρατήσει σε εγρήγορση το μάτι μας. Έτσι γίνονται τα περισσότερα τραγούδια σήμερα.
Αυτές τις μπούρδες μας ταΐζουν και ο φτωχός και δίχως μουσική παιδεία εγκέφαλός μας τις τρώει μονομιάς. Θα πρέπει να καταλάβουμε τι πάει να πει ποζεριά στο τραγούδι και τι τραγούδι που μιλάει μέσα μας. Ποζεράδικο τραγούδι είναι αυτό που κατασκευάζεται με τον τρόπο που προανέφερα ή όταν αυτός που το δημιουργεί γράφει ακατάσχετες αερολογίες που ποτέ δεν είχε ζήσει.
Το γνήσιο αυθεντικό τραγούδι βγαίνει μέσα από την ψυχή του καλλιτέχνη. Οι στίχοι του είναι βγαλμένοι μέσα από τη ζωή του, τις δυσκολίες της, τα εμπόδια, τους έρωτες, τις αγάπες, τις παρέες του αλλά και τα ερεθίσματα που παίρνει από την κοινωνία στην οποία ζει.
Το ίδιο συμβαίνει, βέβαια, και με την μουσική. Η έκφραση συναισθημάτων, η προσπάθεια μετάδοσης των σκέψεων και του τρόπου με τον οποίο βλέπει και βιώνει τον κόσμο ο μουσικός και η ανάγκη να εξωτερικεύσει των ψυχικό του κόσμο γίνονται μέσα από την μουσική. Σε ποιον δεν έχει συμβεί να ακούσει ένα τραγούδι με ξενόγλωσσο στοίχο, από τον οποίο δεν καταλαβαίνει λέξη, αλλά η μουσική του να τον μαγέψει και μαζί της να ταξιδεύει και το μυαλό δημιουργώντας μέσα του τους δικού του στίχους
Δεν θα φλιαρήσω άλλο με τις θεωρίες μου περί μουσικής γιατί νομίζω ότι δεν θα σταματήσω ποτέ, άλλωστε υπάρχουν πολλοί, πιο ειδικοί από εμένα πάνω στο θέμα. Απλά θα αναρτήσω παρακάτω δυο τραγούδια ώστε να δώσω βάσει, κατά κάποιο τρόπο, στα λεγόμενά μου. Για να είμαι ξεκάθαρος το πρώτο θα είναι με Ελληνικούς στίχους, έτσι για το καταλάβουμε καλύτερα και το δεύτερο ξενόγλωσσο... απολαύστε τα!
Εντάξει και ένα τρίτο, φτιάχτηκα τώρα:)
Σάββατο, 04 Απριλίου 2009
Οι καλύτερες διασκευές όλων των εποχών
Καταρχάς να ξεκαθαρίσω κάτι: διασκευές θεωρώ μόνο τα τραγούδια τα οποία καταφέρνει ο καλλιτέχνης που τα ερμηνεύει να μπορεί να τα φέρει στο δικό του στυλ και να προσδώσει κάτι καινούριο στο αυθεντικό. Έχω βαρεθεί να βλέπω tributes με άθλια συγκροτήματα τα οποία το μόνο που κάνουν έιναι να παίζουν νότα προς νότα τα αυθεντικά - συνήθως θρυλικά - τραγούδια...Υπάρχουν πάρα πολλές αξιόλογες διασκευές, άλλα θα επικεντρωθώ στις τρεις κατά τη γνώμη μου καλύτερες. Εννοείται ότι μπορείτε να προσθέσετε στα σχόλια και τις δικές σας επιλογές για τα τρία καλύτερα. Ξεκινάω με το νο. 3:
Nirvana - The Man Who Sold The World
(Από David Bowie)
Το κύκνειο άσμα των Nirvana ,λίγους μήνες πριν τον θάνατο του Kurt Cobain, είναι ένα καταπληκτικό άλμπουμ πραγματικά σπαρακτικό και μοιάζει σαν να είναι το τελευταίο μήνυμα του Kurt προς τους οπαδούς του, πριν δώσει τέλος στη ζωή του. Οι διασκευές είναι πολλές, όμως πιστεύω η καλύτερη στο τραγούδι του David Bowie (1971). Και μόνο που έχει γίνει διαχρονικό και έχει μπει στη συνείδηση των περισσοτέρων σαν τραγούδι των Nirvana πιστεύω ότι τα λέει όλα.
2. Jimi Hendrix - All Along The Watchtower
(Από Bob Dylan)
Ηχογραφημένο πολύ σύντομα μετά από την αυθεντική έκδοση από τον Bob Dylan, o Jimi κατάφερε να κάνει ένα από τα καλύτερα τραγούδια ενός εκ των κορυφαίων τραγουδοποιών του 20ου αιώνα ακόμη καλύτερο! Φυσικά σε όλο το τραγούδι ακούγεται η εκπληκτική κιθάρα του Hendrix, η οποία ουρλιάζει και δίνει ρυθμό. Όλα τα υπόλοιπα σχόλια πιστεύω ότι περιττεύουν μπροστά στο μεγαλείο αυτής της διασκευής...
1. Jeff Buckley - Hallelujah
(Από Leonard Cohen)
Για μένα, η μεγαλύτερη απώλεια της δεκαετίας του '90 δεν ήταν ο Cobain, αλλά ο Jeff Buckley. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα (μόλις δυο δίσκους), κατάφερε να ξεπεράσει τον ήδη θρυλικό πατέρα του (Tim Buckley) και πραγματικά κανείς σκέφτεται που θα μπορούσε να φτάσει αν ζούσε ακόμα και δεν είχε πνιγεί εκείνη την τραγική μέρα...Το Hallelujah ήταν ήδη ένα πανέμορφο κομμάτι του Leonard Cohen, αλλά δεν συγκρίνεται καν με την απίστευτη διασκευή του Jeff Buckley. Περιέχεται στο εξίσου φανταστικό αλμπουμ του Buckley, το Grace. Ακούστε το με ακουστικά δυνατά, θα ανατριχιάσετε..
Τετάρτη, 01 Απριλίου 2009
Hellacopters: δυνατό rock n' roll από τη... Σουηδία
Η σκανδιναβική χερσόνησος και η Σουηδία ειδικότερα μας έχουν συνηθίσει περισσότερο σε αψείς death metal ήχους (βλέπε In Flames) και χαρούμενα pop τραγουδάκια (σε στυλ ABBA). Η αλήθεια είναι όμως οτι διαθέτουν μια ιδιαίτερα παραγωγική hard rock και rock n' roll σκηνή, με συγκροτήματα που δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τα αντίστοιχα αμερικάνικα ή αγγλικά. Οι Hellacopters είναι από τα καλύτερα, δυνατότερα και πλέον αναγνωρίσιμα ονόματα της συγκεκριμένης σκηνής.
Ξεκίνησαν μόλις το 1998, με επιρροές όμως παλιότερων δεκαετιών, όπως οι Stooges και οι MC5, αλλά και σκληρότερων συγκροτήματων όπως οι Motorhead. Γνώρισαν σχετικά μεγάλη δημοσιότητα στην Αμερική, εξαιτίας κυρίως της πολυεθνικής Sub Pop με την οποία έκλεισαν συμβόλαιο. Για να τους γνωρίσετε καλύτερα, σας παραθέτω δυο κομμάτια τους που μου αρέσουν πολύ. Για να σας πω την αλήθεια δεν μου άρεσαν ιδιαίτερα τα βιντεοκλίπ, οπότε σας συμβουλεύω να επικεντρώσετε στην εξαιρετική μουσική τους!
By the grace of god
The Devil Stole The Beat From The Lord
Από το δεύτερο κομμάτι με εντυπωσίασε ιδιαίτερα ο τίτλος... Όλα τα λεφτά!
Ξεκίνησαν μόλις το 1998, με επιρροές όμως παλιότερων δεκαετιών, όπως οι Stooges και οι MC5, αλλά και σκληρότερων συγκροτήματων όπως οι Motorhead. Γνώρισαν σχετικά μεγάλη δημοσιότητα στην Αμερική, εξαιτίας κυρίως της πολυεθνικής Sub Pop με την οποία έκλεισαν συμβόλαιο. Για να τους γνωρίσετε καλύτερα, σας παραθέτω δυο κομμάτια τους που μου αρέσουν πολύ. Για να σας πω την αλήθεια δεν μου άρεσαν ιδιαίτερα τα βιντεοκλίπ, οπότε σας συμβουλεύω να επικεντρώσετε στην εξαιρετική μουσική τους!By the grace of god
The Devil Stole The Beat From The Lord
Από το δεύτερο κομμάτι με εντυπωσίασε ιδιαίτερα ο τίτλος... Όλα τα λεφτά!
Blackfield
Οι Blackfield είναι ένα συγκρότημα που αναπόφευκτα θα μου άρεσε. Ένας από τους δύο ιδρυτές, ο Steve Wilson, είναι ο πρώην τραγουδιστής των Porcupine Tree και ο άλλος, Avin Geffen, είναι οπαδός τους :p.
Γνωρίστηκαν όταν ο δεύτερος κάλεσε το συγκρότημα να παίξει στο Ισραήλ, από όπου και είναι, και ξεκίνησε μια φιλία που οδήγησε στο να κάνει δεύτερα φωνητικά ο Geffen σε κάποιους δίσκους των Porcupine Tree και τελικά στο να δημιουργήσουν το δικό τους συγκρότημα.
Ξεκίνησαν το 2001 κι έχουν κυκλοφορήσει 2 δίσκους ως τώρα. Η μουσική τους είναι art/alternative rock σύμφωνα με το wiki (σύμφωνα μ’εμένα είναι απλά γλυκούλαααααα).
Δισκογραφία
Τα παρακάτω τραγούδια είναι από τον πρώτο τους δίσκο.
the hole in me
that no one sees
the hole too deep
inside of me
what have I done
treat me tonight like a movie star
who will never die
always surrounded by girls like you
kill all my loneliness
kill all my loneliness
the hole in me
that never sleeps
born with me
it's killing me
what have I done
treat me tonight like a movie star
who will never die
always surrounded by girls like you
kill all my loneliness
kill all my loneliness
Γνωρίστηκαν όταν ο δεύτερος κάλεσε το συγκρότημα να παίξει στο Ισραήλ, από όπου και είναι, και ξεκίνησε μια φιλία που οδήγησε στο να κάνει δεύτερα φωνητικά ο Geffen σε κάποιους δίσκους των Porcupine Tree και τελικά στο να δημιουργήσουν το δικό τους συγκρότημα.
Ξεκίνησαν το 2001 κι έχουν κυκλοφορήσει 2 δίσκους ως τώρα. Η μουσική τους είναι art/alternative rock σύμφωνα με το wiki (σύμφωνα μ’εμένα είναι απλά γλυκούλαααααα).
Δισκογραφία
- Blackfield (2004)
- Blackfield II (2007)
Τα παρακάτω τραγούδια είναι από τον πρώτο τους δίσκο.
Blackfield
Curling lips, fingertips, dead eye dips
I saw it all in the blackfield
Splinter cracks, summer tracks, paperbacks
We found them all in the blackfield
In the shade, whistle blades, singing fades
In the blackfield
She wants to stay and talk all day
so I remark when it gets dark
All the pale things under the earth
Will reverse
River glass, cycle past, overcast
I saw it all in the blackfield
Copper sky, shadows rise, bridge of sighs
We had it all in the blackfield
Skin tracks, face facts, fade to black
In the blackfield
She wants to stay and talk all day
so I remark when it gets dark
All the pale things under the earth
Will reverse
Pain
Here I'm standing on the sea shore
She is gone, now she's gone
All the angels praying for me
As I fall, As I fall
While I'm melting in the rain, deep in pain, she is so far
Will we ever meet again as friends, after so long?
To me nightmare with the devil
I'll go strong, I'll go strong
All my friends now try to save me
What a joke, what a joke
While I'm melting in the rain, deep in pain, she is so far
Will we ever meet again as friends, after so long?
While I'm melting in the rain, deep in pain, she is so far
Will we ever meet again as friends, after so long?
Curling lips, fingertips, dead eye dips
I saw it all in the blackfield
Splinter cracks, summer tracks, paperbacks
We found them all in the blackfield
In the shade, whistle blades, singing fades
In the blackfield
She wants to stay and talk all day
so I remark when it gets dark
All the pale things under the earth
Will reverse
River glass, cycle past, overcast
I saw it all in the blackfield
Copper sky, shadows rise, bridge of sighs
We had it all in the blackfield
Skin tracks, face facts, fade to black
In the blackfield
She wants to stay and talk all day
so I remark when it gets dark
All the pale things under the earth
Will reverse
Pain
Here I'm standing on the sea shore
She is gone, now she's gone
All the angels praying for me
As I fall, As I fall
While I'm melting in the rain, deep in pain, she is so far
Will we ever meet again as friends, after so long?
To me nightmare with the devil
I'll go strong, I'll go strong
All my friends now try to save me
What a joke, what a joke
While I'm melting in the rain, deep in pain, she is so far
Will we ever meet again as friends, after so long?
While I'm melting in the rain, deep in pain, she is so far
Will we ever meet again as friends, after so long?
The Hole In Me
the hole in me
I cannot reach
the one who bleeds
please set him free
the hole in meI cannot reach
the one who bleeds
please set him free
the hole in me
that no one sees
the hole too deep
inside of me
what have I done
treat me tonight like a movie star
who will never die
always surrounded by girls like you
kill all my loneliness
kill all my loneliness
the hole in me
that never sleeps
born with me
it's killing me
what have I done
treat me tonight like a movie star
who will never die
always surrounded by girls like you
kill all my loneliness
kill all my loneliness
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
